Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

duygu akışır
göğün karanlığına
düşler bakışır
acı harmanlığına

bugüne değil

yalnız erkekler
kendilerinde bulurlar erki
paylaşmaktan korkarlar
pekte ağlamazlar

yalnız erkekler

yalnız kalınca kişi
uyur uyanır kalkar
düşünür onca işi
boyanıncaya çalkar

uç

iri bir kaya
öylesine durmakta
devinmek istemiyor
diyebilir misin

kuz yanı

Sevgin yıllarca yüreğimde
Kira istemedim
Gecelerime katık oldun
Uykularımda besledim

Acılarımdan paylanma

tak deyince mi sorsun
mavinin boşluğuna
sonrası ne diyorsun
gider mi loşluğuna

her dizeler sanadır

yandı yürek ağlasın
seherde can yanıyor
giden yollar bağlasın
seherde can yanıyor

kıyılar viran oldu

yüreğinde deminle
nadasla bırakılmış
zemheride yeminle
ayazlarla takılmış

kaç bahar geçtiğinde

gidişine hüznün gelişin sevinç
yüreğim yanıyor şehirlerle bir
yaprağı döküşü acı yüke vinç
yüreğim kanıyor şehirlerle bir

birbirinden uymaz yolu sokağı

yaz
geçti
ayrılık
hüzünledir
dizinledir hep
hicran ertesinden