Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sapkınlığı yok sağa
çapkınlığı yok sola
erimemişsin yağa
sulu ayranı bula

beyefendisi oldun

yaşlılık nedir ki gün olur geçer
gözyaşın içinde selce akarken
elbette yolunu tez bulur göçer
kemirdi içinde gülce yakarken

dinçliğinde bile dile destandı

sonuna doğru gidiş
yüreğin aydınlığında
bahara işlemiş
zemherinin güldüğü

hani çocukluğumu

yaşamak
yeleleri yelde dört nala giden at
dolu dizgin
dağ bayır mutluluk
gece nallarda şavkıyan kıvılcım
gündüz ay çalımında cıvıltı

yaşamaya sınandık
hata sıfır payında
yok yerlerde kınandık
kutlu bayram ayında

gözler erde açılmış

yolu üretmezse takatin yoksa
zor elsiz ayaksız yüreğe oksa

ay ışığında dem yüzüne vurur
hüzünleninceye gönlü savurur
derdinedir gece yıkıp kavurur

geç kalınmadan
burgaç sarmalındaysan
dilin dönmeden

yüreğin yetmez
koşup yetişemezsin

usum gece içinde sisim
pusum garip gönlüm yar yüreğinde
mahpusum
umarsızım üstelik

tinim çok özlediğim ürperdiğinde

yol göstereni yoksa
erime zor varılır
istenmeyen gül koksa
derime zor varılır

aklanmaz karasına

zemheriden çalar yüzüm
tanında beklerim günden
dağınık yanaysa düzüm
yanında teklerim dünden

savrulduğundan beridir