Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

duman bürüse
kör duman
göz gözü görmeyen
gölge çekilse gövdene

griler gümüşiler

Yüzünü unutmadım
Yorgunluğunda
Kırışık duruşunu
Şakalarında
Parmak sürüşünü

tanrıdan diledim dilek
yüreğinden düşürmesin
gözlerinde dilinde ad
uyku böleni çeleni
unutmak istemez misin

uyuklar gibi
çalının sürgün dalı
minik tomurcuklarda kapız
bekliyor
dinleniyor

titrerim üşürüm
durduğum yerde
kartopun eriyip
sündüğü gibi
strese düşerim
sardığım derde

temmuz gecelerinde
üşüdü
ölümlerin ayazı
yüreğini yakınca

temmuz gecelerinde

düşümü hep
iyiye yordum

baş üstüne dedim
tümcenin sonunda
aklımı peynir ekmekle yedim

tavan arasında başlamıştık
söz arasında boşladığım sigaraya
herif babasının paketinle beni alıp
çıkıyorduk merdivenden ve…

öksürük tutacak gibi olunca

kız gülüşünde
sancılar diner mi hiç
dürülüşünde
acılar siner mi hiç

kış başlayınca

acı haber söylersen
yıkılır birden terkeder
günlerine hasret sersen
buraları da terkeder

özlersin sevgiliyi