Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gönüldür evcilinle
burup buruşturana
yürekten sicilinle
vurup vuruşturana

küsenler de barışır

eli değdikçe
gölgemde gezer günler
ısınır içim

hep yükseldikçe
güneş tepemize dek

umulanı bekledi
gözyaşlarına akıp
yolda kaldı tekledi
gözyaşlarına bakıp

inanılacak gibi

gözlerin bir yudum
mutluluk kabı
denizlere dalmış gibi
gözlerinde uyudum

mavi bir deniz

izde kalan
konular konuklar canlılık tüter
ailece
ocakbaşında
hazır harlanmış ocak
islice

Sevi sevgi hep var
Sevmeyeni de hanzo
Tinindeki çığlıklar
Çıvmayanı da hanzo
Yürekleri dökülmüş
Harap olmuş yıkılmış

güvercinim
mavi göğde pırlandın
özgürce
kanatlandın

kadınım

süzgün gözlerinde
kaybolduğum
tomurcuklanmış
gül bulduğum

soluğundayım

ağacı kolu dalı
güzelliğinde başka
petekte oğul balı
güzelliğinde başka

kıprar yüreği akar

yüreğimde sönerse ışığı
dilsiz anılar
başını uzatacak
pencerelerden

umuda yüklendi