Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

unutup giderseniz
özü özlem diyordu
bana ne isterseniz
düşü gerçeğe yordu

sevince gülüp geçer

çiziktirse ad üstüne
anılacak zamanıdır
doldurasıya destine
sanılacak zamanıdır

yalansa söz verişine

kırığında düş
namlu ucundan düşer
kavgalı sevi
iğdiş edilmiş onca

öfkeyi besle

gecenin geçindeyim
kaynayan demlik çayı
demde kan içindeyim
geçti ramazan ayı

ayna sildi ayları

kışkırtın ay ışığında
döküldüğün geceyi
ne kaldı elinde
giden yolunda şimdi
izin ver
aldanmadan

dolunca yaşa
boşalacaktı elbet
bulunca taşa
kaklık olacak gurbet

yaz gelinceye

garibanın maaşından
aldığın gibi ondan al
gözü koyduğu aşından
çaldığın gibi ondan çal

içkili yere düşmanmış

gecenin zorluğunda
sevdan ile ışırdım
gözünün korluğunda
özleminle taşırdım

şafak arayan gece

gözlerimde yaş
sözlerimde pırıltı
yalnızlığımla
çoğalıyorsa hüznüm

düş kırıklığı

kuşatma altında filistin halkı
her atışlarında bomba kusuyor
dinmeyecek acı yavaşlar belki
mal satışlarında herkes susuyor

var mısın ey insan boykot etmeye