Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gül hüzne çöktü
gölge karanlığında
nasıl çığlıktı
cılga aralığında

yalnızlık biter

şair şaban aktaşa'ithaf

büyük hasret bitmez boşa bekleme
adını dallara ağaca yazıp
aşka ibret günü aya ekleme
adını yıllara andaca yazıp

sözüne çağlarsa ığıl
cemreleri uçururken
sesine dol önde yığıl
cemreleri uçururken

ılıştıkış doldurunca

gün suçlarını sıyırırken
sokağından
ne denli aykırıysa insanları
yakarışıyla arınmak ister
avuçlarda biriken
hiçlik

deliysem doluysam hüznüm
sağa değil sola değil
coşmuşum aşkına hüsnüm
yağa değil bala değil

ele güne yoktur farkım

körce dumanı çöktü
denizlinin üstüne
yağmur çisesin döktü
denizlinin üstüne

dostu dosta sormadan

elindedir kavalı
yakışıklı havalı
bomboş durur çuvalı
biraz daha çalıştır
çalışmaya alıştır

ekimin son pazarı
bu pazar
pazara da gitmedik
bu gün
üşürcesine evdeydik
eşim kitap okudu

gelir kuşun kanadından
acı haberi selamın
iner uçak çenetinden
hacı babacım ölümün

hambat ovası tozadır

gelin başında
beyaz duvak olaydı
cemre düşerken
yüreklere dolaydı

sallanır dalı