Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

körce dumanı çöktü
denizlinin üstüne
yağmur çisesin döktü
denizlinin üstüne

dostu dosta sormadan

elindedir kavalı
yakışıklı havalı
bomboş durur çuvalı
biraz daha çalıştır
çalışmaya alıştır

ekimin son pazarı
bu pazar
pazara da gitmedik
bu gün
üşürcesine evdeydik
eşim kitap okudu

bir farkına var
ardı arkası bitmez
acıya sıvar
dalganda alabora

pupa yelkenin

oturmuş bir köşede
inadından ağlamış
kaybedince meşede
sevdasına dağlamış

yolu gurbete çıkar

akşamları sık
taşıt hep ayak üstü
sabahı aynı
kalabalık üst üste

dinleniyorsun

murat dağı
doruklardayız yayla serin
çocuk yaştayız en güzellerin
bitmez duygu seli emelin
merağıma

artar içindeki coşku
sığmaz kabından akar
tutar ucundan kuşku
doğmaz güneşe bakar
tartar doyumsuz aşkı

son yaza ne zaman girdi
ne zaman biter nedir kalan
yapraklar yere uzanırken
yeller savurur renklenir alan

göçtü sıcak illere göçer kuşlar

gül kokuşu çaya demi
buğusunda süremi gör
kokusunadır gündemi
buğusunda süremi gör

ince belinden incecik