Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sevi anda bir an
yüreğime sarılan sarmaşık
düşümde yonttun beni
odun gibiydim
çıbığa çevirdin

anı durduramadı
dünün bulamazsın
yanı vurduramadı
yönün bulamazsın

güne eş gece yaban

dolacak şey değilse
neden bilgin uyanır
alçak gönlün eğilse
özgürlükten boyanır

kekik kokulu dağlar

ağlamamı isteme
boşuna ağlanmaz ki
bağlamamı isteme
boşuna bağlanmaz ki

dağılan düşte miydin

acınası mı
yüreğindeki izden
darasında hiç

gücenesi mi
kanıksamışlık gözden

ellerin şehri
bulutlarda yunmuş
seni deterjanlar da çıkarmaz
nasıl etsek
bilmem ki

düşlerken almışlar
yaka paça içeri
martılara uymuşum
denizde uyumuşum
gözün karası gece
gece karası gözün

düşerken yelesinden
nefesinden gecendir
esen yel sillesinden
yüreğinde hecendir

düşerken toprağına

tutulmuşa bak
diken gibi güzde mor
dokunuşunda
dolu taneleri kor

ayak izinde

uçacak gibi
süzülerek gelince
enginlerde düş
bedeni düzelince

çakıl taşından