Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

anı durduramadı
dünün bulamazsın
yanı vurduramadı
yönün bulamazsın

güne eş gece yaban

dolacak şey değilse
neden bilgin uyanır
alçak gönlün eğilse
özgürlükten boyanır

kekik kokulu dağlar

ağlamamı isteme
boşuna ağlanmaz ki
bağlamamı isteme
boşuna bağlanmaz ki

dağılan düşte miydin

acınası mı
yüreğindeki izden
darasında hiç

gücenesi mi
kanıksamışlık gözden

ellerin şehri
bulutlarda yunmuş
seni deterjanlar da çıkarmaz
nasıl etsek
bilmem ki

düşlerken almışlar
yaka paça içeri
martılara uymuşum
denizde uyumuşum
gözün karası gece
gece karası gözün

düşerken yelesinden
nefesinden gecendir
esen yel sillesinden
yüreğinde hecendir

düşerken toprağına

güven duymalı
baştan sona

güven koymalı
ortamın adını

umut arasında sıkıntı
yaşamanın sancısıyla
ilgi bağı kopmadan
dalar çıkmaz sokağa

bir kez gülüver

morlaşmış göz çukurlarım
çizgiler netleşmiş
delikanlı değilim
alasüremlerdeyim
öncekilere benzemeyen