Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

araya girip
aradan çıkıyorken
neler oluyor
dünya sürem dönüyor

arada bir bir

uçlarda sev
derinlerde sakla
olası parçacıklarını
kaçırmadan bağlan

gelecek düşüne dal

neden gözüm seğirir
dalga diner mi bilmem
gurbet hasret eğirir
cılga iner mi bilmem

gökte turna görünce

ansızın gelen
bir değişime öncü
ayak sesin duy

yırt tutsaklığı
duru sularda arın

tütünün ayıngaca
vermeseniz ola ki
yaslanırsa ağaca
germeseniz ola ki

ektikleri ot kendir

oda dolu hüznüne
yalın ayak sızılar
bal damlasın özüne
pörsümüşse yazılar

hüzün çalmış

kavrulduğu zamana kalemi yazmadığı
özlerimle dolduğum nasıl okunacaksa
savrulduğu yamana alemin sızmadığı
gözlerimle olduğum kime dokunacaksa

İstanbulum diyende büyüyecek umurcuk

ıssız ada içinde
güneş açar mı ola
çıkmaz ayın üçünde
güneş kaçar mı ola

yel olur savrulunca

zamanı geldi sattı
sözde uyanığa bak
karşı gelenler yattı
özde uyanığa bak

Kasımpaşalıymış ha

uyansam titremeden
sayıkladım adını
çiçekler deremeden
ayıkladım tadını
ağardı pamuk gibi
yağardı bulut dibi