Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

göz yaşına dinmedi
üste devir ne çıkar
ortalıktan sinmedi
öne çevir ne çıkar

dağın ardına baksa

mutluluk
burnumuzun dibinde
kokusunu alabilirsen
sevgisi yanı başında
ışıtan çoban yıldızıyla
tan yırtarken perdesini

derinde güçlü
kökleri hücrelerde
yüreğinde öz
sevgi ile oluşur

sürgün gür yeşil

nar ekşili salata
gecesi günü bitti
başladı mı salata
başına dünü bitti

uyudu horuldayıp

merhaba evrene
yeryüzüne
gökyüzüne
günyüzüne
gülyüzüne merhaba

eylüle daldım güzün
hüznüne miydi henüz
dalın ucundan sözün
başlayan yeni günüz

bin kez baksa gözüne

mor süseni nazına
bekle yalnızlığında
sargınca tınazına
kelebekle yığında

kokusuna bayıldı

boşluğumdasın
yalnızlığımda büyür
isli bir duman
alaz elemiş özüm

dalda şakıyan

gülüşünde incelik
avucumun terinde
yüreğimde nicelik
gecenin dip yerinde

uykularda sarsıntı

ayağını sürüdüğün
kaldırım taşları
kalkışmada zamana
giderken yürüdüğün
kırlangıçlar çığlık çığlığa