Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ah çektikçe zamana
derdiyse çoğunuydu
verdiğin söz yamana
yerdiyse doğunuydu

sıcacık söyleşirdik

ah dediğince hüzün
değdiğince yürekten
soluduğumda güzün
yağdığınca yürekten

kahkahası dökülür

özlem dediğin yakınca
bakamadın ki resmine
halbuki yoktu sakınca
akamadın ki resmine

yanı başında uzaksın

çocukluğum
kör satıcının kör alıcısı
umarsızlığıma acırım
güle düşen yağmur damlası gibi
akan gözyaşlarımdan

ah sevme/deniz
sevip sevmediğiniz
hep sevseydiniz
süzülürdü geminiz

hiç görme/deniz

dolaşırdı dayağım sevincinde uçarı
dağılırsa düşleri hüznüne gözlerine
yığılırsa boşları sözünde güzlerine
dal aşırdı ayağım devincinde açarı

damlası incileşir düşürme öze yazık

sus hep düşünürsün
ellerinde ecir dolusu
resminde yel savuruyor saçını
anılar ışıklanır gözünde
pınarları kurutma ne olur
alın yazısıysa umarsız

yalanıyla kaybolan
akşamlarda mıyız biz
kamburuyla kaydolan
akşamlarda mıyız biz

seni özledim desen

akşamlar neden loştu
kızıllığa sarınca
süremler kışta kıştı
ilkyazına varınca

kapıda gölge miydi

akşamdan yemeden birbirinizi
sessizliğindesin kör duvarların
sabaha bulaşır düş kovarların
neden götürmezsin sevdiğinizi

söylenesi sözcük ulanır dilden