kuş olup gitsem
yarin bağına konsam
külünde yansam
ısısından yakınsam
tomurcuklanır
kan çanağı şafakta
ısırgan bir dalandı
can sunağı afakta
yürekten gir alandı
yaz dönencesi ömrü
ışıkta yazamam şiirimi
gözüm yaşarır kamaşır
karanlıkta da göremem
gökten mora renk tutkum
gri bulutlara yığılmışta
boğaz sıkan düğüme
ilmeğin atan gecede
cerenin kaçışı boşuna mı
gözbebeğindeki titreme
ışık hızındaki gölgesi
ırmağı kenarda bulanıp aktı
dörtnala yel gibi gidişineydi
seline suyunda ulanıp yaktı
ala göz sel gibi didişineydi
kutsalı bürünür yeşilde alı
ısar kendine toprak
yazıda daha beyaz
kuruca diner yaprak
yere çaldıkça ayaz
mavinin değdiği su
kararsızlığı
karara erinceye
gizinde saklı
gözünde görünceye
anka kuşuydu
bulutlar ağdığında
yağmuru yağdığında
ıslak toprak kokusu
doğaya yaydığında
ayakkabından çamur
bir yanım ağır uyku
öte yanımda uyanıp
içinde çıkmaz kuşku
kibrit ucundan yanıp
taşa baksam iz olur




-
Gül Gedik
-
Hilmi Serdengeçti
Tüm Yorumlaryuregınıze saglık çok guzel bi şiir aşkın yoklugunu anlatıyor maviliklerde esen kalın.tebrikler...
Haftanın şairi seçilen Ozan EFE' yi kutluyorum.
NİCE BAŞARILARA
Türk Şairler Birliği grubu