Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

uzanan yol başında
kaldın mı yalnızlığım
göz üstünde kaşında
kaldın mı yalnızlığım

her sokağın ardında

parmak ucuyla
tutunuşumuza
gölgemizdeki güneşe
özlemek mi işi
perde gerisi gizeminde yükü

kalpazan gibi adam
fenasından sevdalı
sırtınadır koca dam
yükselirken badalı

onca yaprağı döktü

bir
akça
çizgidir
uzayışın
korkusunadır
acındıkça sancır

kandırılmış çocuğum
yazgımda kara düne
sayamadı boncuğum
ne gerek var ödüne

çay başında oturmuş

kanayanım onulmazım
sana gücü yetmez olur
umarsızım anılmazım
ah ilenci tutmaz olur

nedeni gözyaşın katar

mutluluk senin olsun
kal sağlıcakla morca
gözlerde tenin solsun
kal sağlıcakla korca

gemilerde yangın var

kalkışmazdı giderken
kararttın tanımı dost
canan selam ederken
körelttin kanımı dost

düşürdüğün bizara

hangi adamla
geldiyseniz fark etmez
uçmasın damla
boşanır zembereği
dura kalmasın zaman

kabuklanır yüreği
dudağında uçuğu
kuş uçurtur gereği
yandığına çocuğu

dağın ardına alca