Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yelesindedir
sevgileriyle coşan
doruca kısrak

mayısın
kokuları bol
yanda yönde
duyulan

mayısın

Bıçağımı biledim
Ucundaydı yüledim
Mendilini neyleyim
Kendisini diledim
.
Kuşlar ağaca daldı

yorgunu yokuşa sürmeden düşün
çıdam mı demeli sabır mı dersin
yorganı tokuca vurmadan düşün
koca kulaklı mı yabır mı dersin

gözlerimde baktın ahir çekerek

güne doğar doğmazı
mor baharınla dokun
damlasında yağmazı
mor baharınla sokun

duru sevda özledim

sessizi kızkuşuydu
balıklar üşümüştü
yolunu yokuşuydu
alıklar düşünmüştü

gözyaşları dudağın

mavi öperse eğer
ateşte kuyusuna
avı teperse değer
küpeşte uyu suna

geceyi yarar sesi

mavi birikintisiydi
ege dalgalarında köpüğü
kıyıdan hırçınlığı
yalçın kayalarda
yankılanıyordu

ben miyim şimdi
orta şamar oğlanın
gözünde çizgi
yaylanın düzünde ki

usun kazancı

maviliğe bakmak
mavi bir pencereden
mavilikler yağarken
gökyüzü
deniz
maviye boyanır gözler