Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

nereye sığar
engin sevgilerin
doğada var olmadan
doğaçlama yaşar mı

dile dizebilir miyim

hüzün kahır asilik
yaprağa savrulurum
güz yellerince silik
yaprağa savrulurum

saçların sedir kokar

gökten bile mavice
alevinden de güzel
tazeliğin kavice
can evinde de özel

sırtında mıdır evin

yer göğe sığmaz
bahar kokar sözcükler
dilek damağa

gece önünde
güneş rengi sönerken

yangınında sıçradın
yürekten sere serpe
angın onda miradın
ayağındadır derpe

avuç içinden sözün

sarındığım gece
çoğalır bin bir geceye
üç günlük ayrılık uzar mı bu denli
hay gönlüne deli

kelebekler uçuşmuş buralarda

sırtıma ateşten gömlek
gurbet yolu elde gider
hüznüne dolusu çömlek
gürlek dolu yelde gider

nameleşir cura sazım

üzerimde gece serinliği
ve sessizliğini giyindim
aşağı inerken asansörü
kalın duvarlardan geçti
yolunda söylediğin
nice devrik tümceleri geç

bir fincan kahve için
yıllar sonrasından gel
tafralar küsüş niçin
sözün yarasından gel

acır enser pasından

uzağında değildim
yanıbaşındayım dost
bir başıma dağıldım
yanıbaşındayım dost

ıslak boş sokaklarda