Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sevip yeniden
yıldızlara ulaşır
göğe bulaşır

erimiş ateş
bir yudumluk ateş mi

tehlikeli kuz
uyutmaz korkar gece
ay ışığına
sokulurdu sessizce

bir düş alazı

tavşankulağı derdik
yabanda yazı da gör
yolağından giderdik
tabanda kazı da gör

kulağı uzundan bak

karanlığından silip
gölgesine mi siner
bir anlığından dilip
gölge sine mi diner

özünü görse korkar

sokağın boşluğuna tekme savuranlara
sırtımızda buz yığan gözlerine kör ebe
kapanır yüzükoyun saymasına körebe
yüzünün hoşluğuna füme kavuranlara

aydınlık ötesinden kıyaslanır kuşları

yumuşacık dokunuş
sıyırır benliğini
alır götürür uzak diyarlara
zorlu geçitlerden aşarken
korku seni taşır

bahçalar coşmuş
görülmedik gürlüğün içinde
duyulmadık destan içinde
imgeler renk renk
daldan dala ahenk
yaprak hışırtıları içinde

söylenmedik sözün anlamı
geçerken erinçle mi olurdu
sevinin yanılmasında atılan
tüm adımlar boşuna mıydı ali

korkutulduk ecinnilerden

aşarken yüce dağları
zaman yüklü kağnılar
yanmakta ucu filizlerin
dumana dolmuş başaklara

sancılandı ağrılı yıllarda

yaşam bu
bazan birlikte
bazan ayrı
ödedik bedelini

binmeden