Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

geceden yalın
yanılgıya sarıldı
kör benliğimde
göz yaşlarım duruldu

yalnızlığıma

uyarın beni
türküler söyler gibi
ayırın beni
göç eden köyler gibi

ayarın beni

usulcacıktı
tereyağından kılı
çeker gibiydi
ayrılışın buradan

bir parça ateş

ney sesine ram
gönlümde çağlayan su
dışa taşmayan
hüzne dolma korkusu

ağır başıyla

sevi böldükçe
çoğalır yüreklerde
sevi öldükçe
yoğalır ereklerde

sevdi seviyor

türküler için
tümce acılar için
sözleri için
mayısa çiçek açar

sığmaz yüzüne

meyve dalından
bal peteğine daldı
yetmezmiş gibi
garipsi yoksulluklar

öldürseler de

gece kar basar
kızıllığa uçarken
dağılır saçlar
arasından uyanır

güneş ışırken

şu yeryüzüne
sıvanırken izine
bir gün gülecek
yarin gelmiş gözüne

seviye sunmuş

ha birden bire
çıka geldi önüne
git diyemezsin
damlacığın yönüne

durdu mu gözün