Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sonda kaç adımı var
yakınca der yorarken
kaç güneşinle savar
sakınca er kırarken

kaç kuşağı kandırır

soluyabilmek için
mavili gökyüzüne
göçenlerinde geçin
sevgisinden özüne
ki
sayıp

sessizlikte
karanfil solunuyor
eserken kar boran
an
yaşanan soluyor

sağır yanındayım da
duyanım mı var ece
ağır anındayım bak
uyandım mı bu gece

yakındayım

söz konusu mu olur
çiviyle yazılmış mor
düşlerinde kaybolur
ateşine sönmüş kor

çalakalem mırıldan

kin güdene sorunca
söyler mi nedeni ne
kan dökeni yorunca
söyler mi nedeni ne

gizeminden yapısın

kıratın bellemeden
ayazın yellemeden
söyle nasıl dayansın
anan delilenmeden

al pulu tam yüz lira

el uykuya boyandı
sokak yine uyandı
gececi iş başından
kapılarda dayandı

yolağzına yakınca

ıslık çalıyor
esintilerinde sus
nere dalıyor

nerden alıyor
kim yalancı tanığı

dizimde kanayanı dünle kalan yaradır
ha deyince geçecek dedim öyle olmadı
tüter dumanına bak çığlığında dolmadı
üveyik kanadından kırmalı çok karadır

sesteki titreşimle buz gibi dokunurmuş