Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

konuşamayınca renk
devreden girsen fırça
dolaşamayınca denk
çevreden dersen sırça

beklediğinden değer

mutluluğa çiğ düşer
yürekten mi kanlatır
yüce dağlardan aşar
sevgiden mi donatır

deli gönlümde dolar

dağların içinde dolduğun gibi
çakar almaz tüfek şakırtısında
suyu çıkmaz taşın takırtısında
gereğine sorup olduğun gibi

kapıların vurup çıktıktan beri

bir yıldız düşüyor
manyetik çekime
boşverip doluyor
boşluğuna evrenin

tuzukurular yatsın

gelgeç aklımda tuttu
saymadığım sayıdan
geç yolumda unuttu
baymadığım ayıdan

istersen yakama kon

ağırlığında yelin
dolanır gelinceye
çağırdığında gelin
sulanır gelinceye

serçenin bindiği dal

gelincik ala
kelebek konmuş dala
güne beş kala
bahar indi dağlardan

çiçek kokusu

gelincik alı
ellerine bulaşmış
dudağın balı
dillerine dolaşmış

çilesi bitmiş

esen yellerde
savrulmasa yapraklar
hazan seyrine
doyurur mu kuraklar

rengarenk hoştu

gel diye name saldım
çok uzun yolu demiş
gül dedi gülde kaldım
dikenden dili demiş

özleminden ağlarım