Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bahar tutuştu dalda
al renktedir güzelim
bayrama durur alda
ahenktedir güzelim

kıvrımındadır yolun

karanlığa kalınca
an avuç dolusu gen
sözün yele salınca
uludan ulusu ben

kıpırdadığın anda

sözünde durdun
buzdağı inadına
bekleyip vurdun
turnayı gözetene

gözün içine

yüzündeki gülücüğü
anılarında kalacak
sözündeki öpücüğü
anılarında kalacak

göğe ağacak sevda

çökünce gözüne savur dumanı
anılar küllenir geçer zamana
sökünce sözüne kavur amanı
anılar güllenir geçer zamana

kırılır dalında incecik almış

anılarım köken bağlı
yaralarımla bir kanar
anlarım yeleken çağlı
karalarımla bir tanır

ne olurdu unutsaydım

gözlerinde göçmen kuşları
uzaklara kanat çırparken
urganda saklanan
canı kıyma süsü müydü an

ademin tenine düştü

anık olunca
sensizliğe karışır
susar yüreğim

sürem kokusu
damarlarıma sızar

karayı bürümüş şaştı akça kız
karanlığa dolmuş uyanamamış
ayrılığa günmüş taştı pakça hız
ciğerinde solmuş dayanamamış

karabasanlarda dolmuş destine

akşamına dolunay
ne aydınlatıyordu
akça saçlı ulunay
neler anlatıyordu

salınan ağrısında