Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sindiği duvar dibi
gözyaşlarında durur
kurumuş küflü gibi
yüreğimize vurur

aç

sinesinde kaldırdığım
çılgınlığındayım daha
sin esinde aldırdığım
algınlığındayım şaha

güzün gelip geçinceye

nehir üstünde
sevişirdi dalgalar
dudak sır olur

sır aynayı sırladı
aynada nasırladı

sıkıntıdır içten acın
posuna kurbanı olur
iki yüzüne kork tacın
boyuna türbanı olur

şamarına uzağa dur

yaşadığı yerdi iyi bildiğin
sılaya uzaktır tanı gurbeti
dağları ardına diyebildiğin
sılaya tuzaktır anı gurbeti

çıdamlı ipliğin özlemi örse

silinmez çizgi yüzle
kırışıklarında mor
bilinmez izgi düzle
mırışıklarında kor

yırtık resmine bakıp

silse geçene anıları
adama dönecek
hoş geldin yeniden denecek
elinden tutup

dilse zeytin tanesini

şımardı zümrüt gibi
parlak karaydı saçı
bulutlardan indi dibi
ala bele kaldığından beri

şımardı kara üzümdü

tipi süpürdü
üşüyen sokakları
sırası değil
vuru yüze aralık
yaz sıcaklığı
bekliyor gibiyseniz

acıyla yoğurup
şekillendirsem
yağmurlarda yıkasam
dağlayan şiirleri

yaşar mıydı gurubu