Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

süremlerden yazdan ırak
umarsız hüzünlere dolup
yürek yangısında düşler
benliği kaplamış duygular
ritim bozukluğu yaşanır
kıştayız

korkuyor nedense
söylemem istenmiyor
yüreğim tutuşacak gibi
için içine sığmazken
kıvrılır köşede çocukluğum

kırılma noktasından
susanır duam ayar
çıdamın gizeminden
uzanır gözüm oyar

uykularından esrik

senin bakışında zift
titrer erirdi kadın
dudağımda kısar çift
sözü verirdi tadın

akşam üstü dinginlik

kırlangıçların kanadında uyumak vardı şimdi
güne başlarken sabah
katlamalı çığlıklar duyulurdu kırlarda
özler olduk

tanıdık bir bağlama sesi

kırık kanada
özlemi yüke bindi
elveda derken
gözyaşlarıyla indi

ardına dönmez

dağı taşı da tanır
eteğinde dolar ses
duymasa da utanır
peteğinde yalar es

fısıldayan anıdan

nedeni densiz çoban
kıyıdan yatlar bulur
yere düşünce torban
yayladan atlar ulur

kulağından aç dinle

yüreği dayansa sevgiye el kor
yırtıktır yaması dikiş tutar mı
gazeline dönse kuruca al kor
patadır daması çıkış yutar mı

kölesi olsa da sırça köşkünde

gözlerinden içerken
zor geleceği gördüm
uzağından geçerken
kor alacayı gördüm

özleminden yetince