Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

korku sultanların harını
ölenin soğuk bedenlerin
**********soğuk teninden
buharında er
buharında yüzer

buzu tutar suyunda
titrerken üşür elin
ay yansıdı koyunda
dalgalanırsa yelin
can içinde
canan sunar aynaların

dağ
karlı
ağladı
efkarınla
beni dağladı
yol yola kapalı

canımı vereyim sana
öyle sıcak baktın ki
eridi içim sımsıcak
yürek sesine değdim

varımı dereyim sana

dudu diline kurban
canımsın cananımsın
cömertliğine taban
canımsın cananımsın

yorulunca geleyim

Canım dedi akşama sabaha gireceksin
senle mutlu yaşama bahtını göreceksin
yer aldığım sallara yar olduğum allara
sarıldığım kollara bir ömür vereceksin

Ey sevdiğim cananım kırmızıda durayım

tenimden aktı kar çatladı doruk
cambazın sırtında bir küfe koruk

savruldu yaması pantolon darcık
yanardağ karnından koptu sıcacık
çakıllardan kaydı yüzünde boncuk

çakmak kavında köze
döndü yüreğim içten
yanışın suskun göze
uçuyorum sevinçten

yaz

çalınan kapı
güze açılıyorsa
önde süremin
sarıya boyanışı

çalınan düşün

çal kemancı acısın
kanayınca yarası
sancır ise sancısın
yüreğimin ortası

gitti giden geride