Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yalan dünyanın
yalancısında
yalansız bir gün
olamaz mı

anlatabilirsin

sabun köpüğü kaçar
silmeyince duramam
çakır dikenim açar
avucumda buramam

akan yaşı doldukça

acı çekilmiyorken
akar olacaksan gel
gece bakılmıyorken
bakar olacaksan gel

yaşın damladı aktı

öfkemi taşırınca korktuğum başa gelir
bastırdığım acılar yüreğimde dağlanır
sessizliğim gıcılar yollarımda bağlanır
yangından aşırınca uykular boşa gelir

avucumda ıslaktır akan gözyaşı gizim

nisana akarken can
kar çiçeği soldurdu
insanı yakarken an
ayazında doldurdu

cemre toprağındaydı

esince yelinden sarılır gibi
esintisine sin nisan gelince
sesince elinden karılır gibi
esintisin esin nisan gelince

içinde yanarsa ateş gözleri

nice umutlardan kül
dokunduğunu yakan
alnına düşen kakül
okunduğuna bakan

iliklerimden işlek

gidecek yerin mi var
gecelerden kucaklar
mutluluğunda dolar
nice köşen bucaklar

daha serin yerinden

ırmağı kuru yatar
nice sevdayı özler
toprağın tozu atar
nice sevdayı gözler

dudağında çatlağı

iğdenin kokusu sesinden çeken
neyine sevdiğim iğdeden sazım
örneğin dokusu pasında döken
neyine sevdiğim iğdeden sazım

bulutlar altından iğdeli daldan