Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

inadın kurusun unutsan bari
sevgili ise yar yıkmadan gele
adını duru sun kınatsan beri
sevgili ise har tıkmadan gele

hazan bahçesine güllere derdi

bulut olanda
savrul göklerimde hep
sevgiye yağıl

serçe kanadın
çırpar gibi cama gel

ne de çok severim deminde çayı
kalır yorgunluğun işe başarsın
nedense söylerim yesem fırçayı
alır durgunluğun düşe taşarsın

dalın burcunadır aldan yeşilsen

duyar coşar derinden
deli olur severken
uyar koşar yerinden
veli bilir severken

sever sevilir yaşar

yaşayan tüm canları
sevide çağırıyom
yunusça insanları
sevgide çağırıyom

uzunuyla kısası

sevgiden dolusu sunduğunadır
kulağıma gelen seste çınlarsın
sevda boyasına yunduğunadır
yolağıma dolan siste tınlarsın

budala değilim yalnızca sevdim

sakın söyleme susun
sinip siner sinendir
sevgiden sevi sunsun
sandın sana senendir

engelinden engerek

açmayan dalına çiçeğe doldur
sevgi derdiğinde güle karışın
mutluluk alına böceği boldur
sevgi derdiğinde güle barışın

dala gönül bülbül gülde olası

son durağına akar
o sondur ağına kar
sevgi dolusunadır
son çırağına yakar

tırnak ucuna sitem

sevgi düne özgü değil
daha önceden vardı
yarınlarda da olacak
dönüp dolaşıp sevgiliye
dayanacak ucu