Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

inancın suyunu içince kandım
yürümeyi bırak atlar koşarsın
söyleşi oylumu içinde yandım
sürümeyi bırak atlar taşarsın

haklı söz özümde erinç yerine

sözcüklere ekledim
anlamları kalmamış
bunca süre bekledim
daha gönlü olmamış

mühürlü kalsın dilim

say
yitik yurt köşesinde
yol yolaksız bir köy
gezginler bilmezdi
dalgın yürüyüşten
bir adım ötesinde

çantam kaldı açılmadık
kara yazgım bırakmadı
orta yerden saçılmadık
kara ezgim bırakmadı

çabaladığım devincim

ne sevebildim
ne tükürebildim içine
yalan dünyanın
delirtiyor bir bakarken
küsüyorsun sonunda

gözlediğine dilensek
dalıp gitmeli uzaklara
bırakma elimi
sözcüklerde uyarayım
dağarcığımdan çıkası

dizlerim tutulmuşça
bir adımcık gitmiyor
sözlerim yutulmuşça
bir tadımcık bitmiyor

uykusuzluk çekiyor

ne sanıyorsun
ne biliyorsun
canını dişine takıp
görebileceğin ne

umut olabilecek

bir akşamın sonu gece karanlığına büründüğü an
gelirsin diye dört gözle bekledim hep seni
gelirsin diye dört duvar arasında bekledim hep
saçlarını savursan cilvelensen nazlansan
yaramazlıklar yapsan kırsan döksen

bıraksanız sağı solu
bedenine dengesine
içinizde dıştan dolu
nedenine yengesine

altını üstüne koyma