Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

serine gelir
en iyi sözcüğünle
süremler geçer
soğurken güzcüğünle

sevgi dolusu

gidişik tutunca kaşınmaz mısın
deriden dökülür pula dönersin
bitişik yutunca aşınmaz mısın
geriden sökülür kula dönersin

bağrına sakladın aşıklar belir

yanık teniyle altındasın güneşin
dökülmüş kumlarda ayak izi
sağlam duruşunda kaldı
sevinin yanar gözleri
kedi gözü gibi parla
ay ışığından toparla

ay ışığında yüzün
güle dönünce gelir
ya aşığında sözün
çöle dönünce gelir

bir başına gülüşür

ah dedikçe sevdiğim belirdiğim gönlünde
üzüm gözlerindeki yıldızlardan istemem
az beri gel yakından uzaklardan itemem
zehir zemberekliğim delirdiğim gününde

kime kin duysa şaşar ardına mı düşerim

derinden gelen sesi kalkışması ve düşü
maviliğin içinde
duldasında titrer gülücüğü
gidişi başa bela dönüşü halı hulu
olmalı bir çözümü olmalı bir yolu

bilirim ağladı gözyaşı döktü
gecesi sabahı korku bucağı
düğümlenir içi ciğerin söktü
dağlayıp bitirdi çarkı ocağı

tuzuna kokusu gözüne inen

gözlerinden gülünce
kırılır somaklanıp
özlerinden gelince
serilir pamuklanıp

pırıltısında ışık

el değmedik yer
olduğu gibi saklı
dile yasaklı
gizemi güzelliği

göz kırpar yıldız

köşede kaldı
dün gece yalnızlığım
ayaz akşama
kudurdu yangınlığım
durdukça angınlığım