Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

düş tende yeli
seherinde sabahın
güneşe gül ser

sesini duydum
sabaha dek gürledi

bahardı gittiğinde
yaz olacak dönüşün
seremoni dilinde
söz olacak sönüşün
ateşi başına vurmuş üşüyordun habire
gece güzelliğinde düşlere dalışında

özünde yanar gider
sözcüğü söylemeden
közünde söner gider
közcüğü yellemeden

altın dizsen döşüne

kuğunun gözlerinden
beslenirken özlemim
kıpırdamaz yerinden
eslenirken gözlemim
çığlık atabilseydim
ölüme yakışmazdı

bulanık sular
kudurunca köprüye
deli dumruldur

şeker
şeker olmalı
hep
tadında kalmalı

arkadaşım olan çocuklarım

dün değil miydi kafa tuttuğun yıllar
festikanlı bahçeler burum burum kokuyor
anman zor değil geçen anıları sevdaları
şehir de değişti senin gibi benim gibi

hoşça kal diyemeden çekip giderken

çaldığın kapı
kaç akşamın üstüydü
aldığın yapı
elde kalan küstüydü

gülüşünde ay

yar dilinden kendimi
okuyunca şaşırdım
gönül yazmış kilimi
dokuyunca şaşırdım

yoğruk kemiğim etim

sevmeye korkabilsen
çıkarı gitmezdin şarp
gönülde sarkabilsen
yukarı itmezdin şarp

ileri gören gözünden