Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

şiir sözün üstünden
gözünde bahar çıkar
buluda yığar tünden
sözünde kahır yıkar

tufana dolar nehri

rengine yenik alkım
yasa bürünür gökte
eser dalında salkım
tasa yürünür kökte

ardına bakar gözü

yittik çocukça
koştuğum bayırlarda
solucan kurur
toprak doğramayınca

üveyik hırçın

bir
ya
nı
tu
zu
ku

buz gibi ayazda
sokulmuş birbirine
temmuz güneşinde
koyun sokuluşunda

düşmeden cemre

çıra gibi bir günde
deniz dalgası mavi
bulutlarla düğünde
sırtı penyesiz kavi

kış etkisinde değil

tomurcuklanır
ölüm avuçlarından
buhur yanmadan

karasını çalmış gece gözünden
çıkarır sanırsın sabahına dek
ayrılık acısın yanar közünden
çıkar usanırsın sabahına dek

yorgunu yokuşa sürmeyin dedi

çek perdesini
ev tozuna belediğimiz evi
benzetiyoruz sabahlara

çek perdesini
hava güneş ışık dolsun

saçaksız kilim olur mu
ya da köksüz nar ağacı
laçkasız dilim alır mı
kaybolmuş zeytin siyeci

çığlığa düşen çığ düşün