Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

düşler kalır giz
gecenin aymazlığına
gün sessizliğine iz
sonsuzluğun koru

idare ışığı gizeminde

adsız düşündü
imgeleri bir bir
neydi algılara
renkleri sunup kaçırtan

tadsız düşündü

Ağ açtık
Denizde balıkların önüne
Ağaçtık
Ormanın gövdende gezinmelerinde

ağaç gölgesinde dur
yanar eteğinden kül
hıncın dolası kudur
yelde alevlenen gül

çıksa yolum yoluna

ağacın dalı
salkım saçak uzadı
koyudan alı
bayrak oldu tozadı

kanımda kanı

çocuk giyiminde mavi bir gece
ağacın dibinde karınca böce(k)

dağılan taneler nar kabuğundan
tütüyor dumanı kor çubuğundan
nazlı yar isterim çar çabuğundan

tılsımına ayak basış
adalarda gezinirken
sevdasından ipe asış
adalarda sezinirken

adalar vapurundan

aç kollarını Akdeniz
aç kollarlını Ege
iki deniz kesişiğinde
kollarını açmış Fethiye
sevişmeli denizle
gecesinde yakamozlarla

üşüdüğüm anılar
özüne mi yansılar
adım başı yalnızım
ışığında tansılar

kor ateşine düşer

gölgelenmeden seher
deli gönüle sustu
düşmeden çile güher
rutubetini kustu

başladı ölümüne