Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kapının önündeyim
yer gök ile curcuna
kalenin yönündeyim
çıkardılar burcuna

gök yandı deniz alaz

içimde mızırdanan
ağlayan bir çocuğa
yerinde kıpırdanan
dağlayan bir çocuğa

gölgesi parçalanmış

bir dağıttın uykularımı
gece yarıyı böldü
kaç söyledim duy
yatınca sakındırma

bir dağıttın uykularımı

kelepçesi kolyeden
zefirden köstekleşip
kepçesine yol eden
zifirden destekleşip

karanlığına perde

ah ay dede vay dede
yürüdün çıka geldin
daha durdun tepede
kaşımla yıka geldin

battı günle ağardı

öküz damda siz damda
sabır mı var adamda
sararıp da solmuş mu
uzanıyor odamda

öküz dört gün ahırda

bir
usta
su döktü
cam üstüne
ateşten gezdir
tavında çevirsen

dalınca göz geriye
çocukluğuna doğru
gelincik dalda eğri
kırmızı çal beriye

bir ömürü sıyırdın
koydu köşe kıyıya
bahçesine kıyırdın
uydu köşe kayaya

gözyaşlarınla sula

bir ozan gördüm
denizin kıyısında
yüreğinde bir demet şiir
saçlarında deniz dalgası

bir ozan gördüm