Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ikisi deli
eli elde gideli
köye küseli
yarası yüreğinde

yarım ağızla

tüm derdi geceye sarınca
vurdumduymazlığa kalır
gözün görmez olursa
yalnızlığa ve sessizliğe

gün doğuncaya cırlangıç

iki taş ara
yarışırken otlarla
tutunamadı
kayıp oldu içinde

soldu nefesim

çiğ süt emer insana
oyun içinden oyun
barıştan anlasana
boğazlanırca koyun

film gibiydi seyrine

kocaman bir sıfırdı
yıkılan hayatından
aymazından sağırdı
inmek ister yatından

yaşama aldırmadan

in merkezinde indi
kokusu bile baştan
an merkez inde indi
dokusu bile taştan

duygu incecik uçar

y
a
l
n
ı
z

kapanır odasından
kimlerde girecekse
tutuştuğu pasından
nereden görecekse

bakınca ne anlarız

insan kör eli uzun
baktı dalan dalana
dili azgın huysuzun
çaktı yalan yalana

günübirlik aşklarda

dokunan yalnızlık olsun
katlanılmaz mı insanlar
yalnızlığına dem bulsun
tatlanılmaz mı insanlar

gül yaprağında neminde