Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sırtından sağır yükün
kamburuna doldurmuş
dilinden yorgun türkün
al baharın soldurmuş

balondan havan gibi

sınırlara bir çizik
sevgi saygı ekseni
ışık salındı süzük
eksiğinde noksanı

barış için değilse

sesine sinmiş
sevda yanık kokusu
yaprakla inmiş
geçmiş artık korkusu

dalında durmaz

şirince gecelerden
güneşine doğuşun
ün peşine yoğuşun
girince yücelerden

yaldızlarınla düşür

sindiği duvar dibi
gözyaşlarında durur
kurumuş küflü gibi
yüreğimize vurur

aç

sinesinde kaldırdığım
çılgınlığındayım daha
sin esinde aldırdığım
algınlığındayım şaha

güzün gelip geçinceye

nehir üstünde
sevişirdi dalgalar
dudak sır olur

sır aynayı sırladı
aynada nasırladı

sıkıntıdır içten acın
posuna kurbanı olur
iki yüzüne kork tacın
boyuna türbanı olur

şamarına uzağa dur

yaşadığı yerdi iyi bildiğin
sılaya uzaktır tanı gurbeti
dağları ardına diyebildiğin
sılaya tuzaktır anı gurbeti

çıdamlı ipliğin özlemi örse

silinmez çizgi yüzle
kırışıklarında mor
bilinmez izgi düzle
mırışıklarında kor

yırtık resmine bakıp