Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dudağında masaldı sundu göçebeliği
yürekten saldı türkü dolu günceli
kısacık günün uzun ayrıntısıydı
hüzne doymuş kent köşede mantar gibi

yalnızlığıyla gecelere de doldu

dilinde asılsa kem ne de güzel olurdu
şiir sevgisiyle hem suyla akıp gitseydi
gecenin içinde nem düşlerinle bitseydi
yağmuruyla eriyip pisliğin kaybolurdu

kokusuna sinerdi aykırıdan seslensen

ne kışta donarsınız
yokluğunun yükünde
ne yazda erirsiniz
gölgelerin çokunda

alacakaranlıkta

deniz geceye küsken
martılar gökyüzünü öper
dalar dalagan gibi
dalgalar kıyılardan alır hıncını
kanar köpük kaplar kıyıları

ıslığında süt liman
her şeyi yolundadır
arsız yele bakmaz
çam kokulu koruda

sus iki söz etmeden

tutunacak dalımdın
kıyısında yalnızlık
düşlerimde balımdın
sayesinde yalnızlık

sökülmez file misin

kar yağdı güzelliğe
yüzüme güldü düşü
sar dedim denizliye
özden dolar gülüşü

yumuşayınca deli

yayan yapıldak koyun ardında
çocuksu düşlerim elimde kaval
durmaz gelir yine giderim
sirkenlikte koyun güderim

ayaklarım çıplak terli yerler

aya döndüm
yüzümü döndüm
ışığınla yudum yundum
imgelerimle ıslandım

hazan duyurdu kendini

sevgi çoğalan sevidir
tortularda iz
derinlerde kalan kül

kırlangıcı uçuran çığlık
yavrusuna taşır giz