Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kapı önünde
hanım hanımcık durdu
kendine göre
sıcak bir yuva kurdu

gece üşümüş

köşede durdu
yanar sokak ışığı
damlar yürekten
yırtıcı pençesinde

yıkılır içten

ayrılık anı geldi
kalk gidelim buradan
sevgisi eksik olsun
kalk gidelim buradan

dedikoduya boş ver

yer ıslanın
kokup göze yaslanın
içinde ırmaklan
gizeminde çağlanın

bulutlara asılmasın

morlaşmış göz çukurlarım
çizgiler netleşmiş
delikanlı değilim
alasüremlerdeyim
öncekilere benzemeyen

sancıyanın yanında
kıyı boyuna daldık
bir teknenin içinde
balık yemeğe kaldık

salındıkça teknesi

sabaha erken
açılan pencerede
kırmızı güldü

baharı gelince dalın ucuna
çiçeklerinde ses alıyor üne
yaylası elince su sonucuna
sinesinde nefes çalıyor üne

mayalı yoğurdu çalı kaşığa

çevreni bakır çalık
sürülmüş ora bura
gökyüzü de sırçalık
öksürülmüş kalbura

gün battı yarı sayma

sevi anda bir an
yüreğime sarılan sarmaşık
düşümde yonttun beni
odun gibiydim
çıbığa çevirdin