Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

göğü yaralı
gülüşünde yamalı
dokun düşüne

bir çırpıda atarsa
buğulanır gözlerin
hırçınlaşır çatarsa
buğulanır gözlerin

bitesin çeyrek kala

dostluğa edilen söze
ölesiye sürmeli dost
demine tutuşa köze
ilesiye sermeli dost

yalnızlığı oluncaya

yazın desen birden bire
dedim dedik olunur mu
kazın desen kirden kire
dedim dedik olunur mu

yaşadığın bahar kışta

geceye gündüzü yıldızlarda tut
kuşun gideceğe sessizce susup
türküler dolusu sevdalar unut
huşun gideceğe sessizce susup

konuğum olacak bekledim gelir

içten can bakışların
gözlerinde mi yine
yağmurlu akışların
gözlerinde mi yine

boşuna heveslenme

güne çökünce
hüznüme yalnızlığım
acı dökünce
gecedir yıldızlığım

bahara sevinç

yurttaşlığı sandığa
yansıtmalı elbet oy
umurdan usandığa
ansıtmalı elbet duy

haykırırsan kırılır

sabahın seheri
uyku tutar mı
karanlık sürmüşler
erincimize
bal tatlı değerli
soyka yutar mı

sevdalar savruluyor
hüzün limanlarında
yapraklar kavruluyor
hüzün limanlarında

içimde ay üşümesi