Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

belki beklersin
gözünü yoldan çekip
olmadık zaman
tutarsın ellerinden

sıcacık dostluk

göğü yaralı
gülüşünde yamalı
dokun düşüne

bir çırpıda atarsa
buğulanır gözlerin
hırçınlaşır çatarsa
buğulanır gözlerin

bitesin çeyrek kala

dostluğa edilen söze
ölesiye sürmeli dost
demine tutuşa köze
ilesiye sermeli dost

yalnızlığı oluncaya

yazın desen birden bire
dedim dedik olunur mu
kazın desen kirden kire
dedim dedik olunur mu

yaşadığın bahar kışta

kızılca güne çağrın
başa sona duyuldu
gök gürülder ağrın
top yeküne uyuldu

yağmurları yağıldı

sevgide tutsağın geniş hücrede
sevgi denizinden kulaç attığım
yanı başındayım köyü ücrada
sevgi benizinden ulaç attığım

yarama sürdüğün onadı emi

seni gördükçe
hoş oluyorum
mecnunun olmuşum

seni gördükçe
sarhoş olmuş gönlüm

gelir kuşun kanadından
acı haberi selamın
iner uçak çenetinden
hacı babacım ölümün

hambat ovası tozadır

gelin başında
beyaz duvak olaydı
cemre düşerken
yüreklere dolaydı

sallanır dalı