Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

güzelim diyen huri
beni de gözleseydi
sevda yolunda biri
beni de izleseydi

saçımı yolar mıydım

yola çıkınca
seherinde esen yel
içinden üşür
ıradıkça ırar yol

kalabalıkta

yıldızlar gökte pırıltılaşır billur
dudağından dökülür inci bulur
düşlerim tanıyla doluncaya

tek başınadır yalnızlığım
saat başı suskunluğum

kışkırtın ay ışığında
döküldüğün geceyi
ne kaldı elinde
giden yolunda şimdi
izin ver
aldanmadan

gecenin geçindeyim
kaynayan demlik çayı
demde kan içindeyim
geçti ramazan ayı

ayna sildi ayları

bir çırpıda atarsa
buğulanır gözlerin
hırçınlaşır çatarsa
buğulanır gözlerin

bitesin çeyrek kala

dostluğa edilen söze
ölesiye sürmeli dost
demine tutuşa köze
ilesiye sermeli dost

yalnızlığı oluncaya

yazın desen birden bire
dedim dedik olunur mu
kazın desen kirden kire
dedim dedik olunur mu

yaşadığın bahar kışta

geceye gündüzü yıldızlarda tut
kuşun gideceğe sessizce susup
türküler dolusu sevdalar unut
huşun gideceğe sessizce susup

konuğum olacak bekledim gelir

içten can bakışların
gözlerinde mi yine
yağmurlu akışların
gözlerinde mi yine

boşuna heveslenme