Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yıldızlar gökte pırıltılaşır billur
dudağından dökülür inci bulur
düşlerim tanıyla doluncaya

tek başınadır yalnızlığım
saat başı suskunluğum

gözlerimde yaş
sözlerimde pırıltı
yalnızlığımla
çoğalıyorsa hüznüm

düş kırıklığı

kuşatma altında filistin halkı
her atışlarında bomba kusuyor
dinmeyecek acı yavaşlar belki
mal satışlarında herkes susuyor

var mısın ey insan boykot etmeye

kışkırtın ay ışığında
döküldüğün geceyi
ne kaldı elinde
giden yolunda şimdi
izin ver
aldanmadan

gecenin geçindeyim
kaynayan demlik çayı
demde kan içindeyim
geçti ramazan ayı

ayna sildi ayları

sevgide tutsağın geniş hücrede
sevgi denizinden kulaç attığım
yanı başındayım köyü ücrada
sevgi benizinden ulaç attığım

yarama sürdüğün onadı emi

seni gördükçe
hoş oluyorum
mecnunun olmuşum

seni gördükçe
sarhoş olmuş gönlüm

arabanın tekerinden
çomağı sokan değilim
çocuğumun şekerinden
kaymağı takan değilim

gıdıkladık yalan demem

belki beklersin
gözünü yoldan çekip
olmadık zaman
tutarsın ellerinden

sıcacık dostluk

göğü yaralı
gülüşünde yamalı
dokun düşüne