Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ateşi yanmaz evin bacası yokluk tüter
terk etmeyin sevin acısı sevinç yutar
doğa salıverir mi buza kesmiş güneşi
tutar densizi devin gecesi güne çatar

dalaşır us çıdama yakar çıtır ayaza

eski yaralar
kanatıldı
tarihten gelen
hüzün sinmiş türkülerde
sızın nasıl dinecek

yanıtsız soru
takıldı kafasına
yeli esmiyor
dön artık eşek gözlü

süremler yükü

Acılanıp bora tipi kar yağmur yağan
Ilıkça esip yanağında gülümseyen
Hırçınlaşıp üşüten korkutan yellerde
Sevi arıyorum sevi sarıyorum

Kırlarda mavi çiçeklerde mavi böceklerde

yastığım yaşça
ağzımın suyu mudur
gözümün yaşı
güherçile kabarır

gülde şiirler

sevilerde coşmamış
nefretlere bulaşmış
kirliliğini kusup
dünyalara bulaşmış

insan hakkına halklar

iki söz arasında
yitirme sevdiğini
boşuna arama
gözyaşlarında
kendini

şiirler yazdım sana
imge keskin mi keskin
diken sızısı bana
baldan kaymak mı kaymak

gün doğadan ölünce

bülbül olsam
güldalında şakıyan
sümbül olsam
çalı dibinde koku saçan

hüzün olsam

gel dedim sitenin
sevgilisi kır kediye
sürtündü kucağımda
sevgisini sundu

dalını eğmiş ekşi yükünde