Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gelincikler kızardıkça
allıkları çekiliyor günbatımının
karabulutlar uçuyor ilimize doğru
göçmen kuşlar geliyor
ve de bereket yağmurları

neredesin
umurundayım bilesin
arayıp soracağım elbet
gülüşlerin şen şakrak halin

neredesin

kendine uygun duygu
koyup nere gidersin
kıstır koltuk altına
soyup nere gidersin

erincin belli etme

yüreğinde deminle
nadasla bırakılmış
zemheride yeminle
ayazlarla takılmış

kaç bahar geçtiğinde

gidişine hüznün gelişin sevinç
yüreğim yanıyor şehirlerle bir
yaprağı döküşü acı yüke vinç
yüreğim kanıyor şehirlerle bir

birbirinden uymaz yolu sokağı

yaz
geçti
ayrılık
hüzünledir
dizinledir hep
hicran ertesinden

karanlığındaki ses
ulanır birdenbire
esin olursa enfes
dolanarak habire

ağladıkça yüreği

Çağır ışığı ısıyı nemi
Karanlığın yalnızlığın üstüne
Yağmur olup dökülsün
Çağır ötücü kuşları
Şakısın gün

sırça yüreğin
düşürsem kırılacak
verdiğin sözler
havada savrulacak

serçe yüreğin

yüreğin çarpıntısı kalıyor uzağına
bir kıpırtı değiyor bir alaca karası
kaybolur düşte gibi iki adım arası
özlemine yanarken alıyor tuzağına

hoyratça esen yele savur beni ırağa