Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

vallahi an geçmiyor
iş güç gezme tozmayla
kimse kucak açmıyor
iş güç gezme tozmayla

on iki gündür uzak

kanatlı acemi çaylak
gündüzü koyup gece çıkar
memelerin yarısıyla
uçar kuş mudur
iki ayak iki kanat bir baş mıdır

yaşamayı isterse
ay ışığı da yeter
aşamayı gösterse
mum ışığı da yeter

kendini bulacaksa

bir çiğe olmadan öze
boğulmadan hüznüme
çoğalmayı isterim
yediveren rengine alkımların
süremine denk düşmek
yüreğimin atışında

yok saymayınız
daha dünkü gün geçen
yarın değil mi
ışıkların içinde

gün saymayınız

yeşilce iklim
yazıya düştüğünde
saçımda ayaz
paltomda tipi vardı

soluk alıyor

karanlığına yıldız
ışıktır yola düşen
yarenliğine yaldız
aşıktır çöle düşen

ateşböceğin izden

geceyi böldü
parçaladı ikiye
akıl kalmadı
uyku tüter gözünde

ökse sevgiler

işin gücün yok senin
sabah alacadan sök
sirenden dinleyenin
gözyaşlarına da dök

derdin tasa edince

işini buldu
ekmeği taştan çıktı
eşini buldu
güzeli baştan çıktı

aşına doldu