Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yürekten yüreğe
çizilen en güzel yol
mektuplardı
gelince koynumuzda saklardık

yazılmıyor mu

sokak ışırken
kuytuda korkunç düşü
gün ısıtırken
kaç tene teri değer

yol boyuna sür

dilimi burdu tadı
dökmeden onu çaya
nedense homurdandı
kesildi dolunaya

çekirdeği çıtlar dibinde

maviye koyulduk aktık
gökte açabilseydin yüreğini
ilk kez söylenen küfür gibi
dal orta etseydin dallamadan

gözlerinden akabilseydin

mavi koyuldu geceye düşen kara
yağmurla üşür de yüreğinden düşür
seninle vardı şimdi kokuyor özlem
ay bulut candan yürüdüğün yol aşır

düşlerin çokça iliklerine işler

çifte dize arasından
değil elbet yaşandığı
iki izin karasından
dara gelir boşandığı
çöker katran karası gece
ışığınla yumulur gözleri

lirik söyledin ozan
bildik ezberi bozan
mor gülüşüne akşam
anızdan kalır kozan

ağlamak gelir içinden

geceyi biçemedim
rakı+bir(a) içemedim
mor kanyonda yengeci
görünce geçemedim

yalnızlığım hep öper

sabaha esrikliğim
gecenin morluğudur
sevgiye umarsızlığım
nicenin morluğudur

hüzne sorulur bir bir

morlu süseni açsa
özledik ya baharı
güzelliğinde taçsa
ilikler duysa harı

sesin gelir önceye