Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

incecik hoş bakarsın
gülmedi gülemedin
yüreğimi yakarsın
bilmedi bilemedin

geleydin sevi yoluna

gülmeyince yüzümde
sicim gibi süzüldü
görünmeyince gözüme
o biçimde üzüldü

yağdı yağmur ıslandım

köküne kibrit suyu
salkım saçak esine
gümbürdeseydi kuyu
alkım kaçık sesine

arınır çilesinden

pencerede gün soldu
gül kurusu akşama
bulutlarla bir soldu
gül kurusu akşama

akasyalar kurumuş

gül dökülmüş üstüne
gül kokulu analar
korktu bu sabah
yastığı ıslak
gözleri nemli

ateşi söndüren güç
birden harlatır yine
onu bir kalemde geç
döner kendi köyüne

sen kim sevileni kim

gücenesin delice
savrulası göğüne
es esebildiğince
kavrulası öğüne

dalda iri gözüne

güç geciktiği zaman
parmakları zorlanır
masalı bırak aman
ırmakları porlanır

duyanları toplansın

nerde bostan tarlası dönerken
ere kol atanlar uç ucuna gelir

dünyanın en temiz suyuymuş
kahverengi akıyorken geceye
suyu da uydurmuşlar yalana

zor
soru
zoruna
gidecekse
soracak mısın
ömre düşen yazı