Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bir lokma ekmeğine
hırkada göyneğine
güneş olsa olmasa
sarıldın değneğine

iğne bile istemem

ılıyan nefesim sana akarken
güleni olurum sevincinle bir
ırladı kafesi hüznü yakarken
şöleni olurum sevincinle bir

sevgi harmanına derlediğine

gül gözlerinden
kalemi öte tuta
bakamaz mı hiç
o bembeyaz kağıda

gül sözlerinden

yılları geçti
unutulan yıllarla
düşlerle uçtu
kanatılan yıllarla

titredim coştum

gönlünde dört sürem
ilkyaz olaydı
sevi yeşerip
sevinçler dolaydı
tüm güzellikler
seni bulaydı

şeyda bülbülün öter
gülgülünün içinde
seydasındadır tüter
gülgülünün içinde

gülün açmış bağında

kuytusundayım
onca kalabalığın
yalnızlığıma

yalnızlığıma
dökülseydim dalında

haber vermeden
çekip gitmelerdesin
murat almadan
dolduğun günlerdesin

geleceğe umut

bana ne alemin aşkından
diyenler dönüştü şimdilik
güller konduruyor
güller saçılırken

burnundan kıl aldırmıyordu

daha solmasın
dalında duruşu has
öte salmasın
dalında duruşu as

git gölgesine