Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sulu sepken yağıyor
Denizlinin göğünden
eller cepken yığıyor
kimi gelir düğünden

nedendir yaşıyorsa

bahçede gonca
tomurcuk vermiş ise
kırda hatmice
yumrucuk olsa n'olur

yakınında dil

sümüklü böcek
bölündü uykusundan
ot yumuşacık

aydınlığa dol
sırça köşk kabuğunda

görmeliydim süreği dilime pelesengin
aymazlığına bakma geçilesi gündemi
engel olunan ana kalınca örmeliydim
demi kör kuyuların üstüne benzetilsin

sindirilsin köşede ocağında düşünür

gezi sırasında
cicenle iki ramazan
haydi ordu bozan
fışkırıyor suyu
sultan ahmet parkının

sunulacağından sor
karaya al düşmede
o portakalından kor
araya dal düşmede

düşlerinden uyanır

hıçkırıkları
tuz yalayınca geçti
güz yaprakları
yel dalayınca uçtu

düşe dalınca

dokuduk sanatı
ipacına kurduk tezgahı
okula inadı
kıramadık karanlık karargâhı

üç harfi tutuşturamadı

içten gülen gözlere
mutluluğu sunaydın
sevgi dolu gözlere
yeşil başlı sunaydın

kocaman yalnızlığa

düşündüğümce
yüreğime asılan
ağırlığında
kararsızca kasılan

düşlere daldım