Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ağılandığın yeter
kaçıncı sendeleyiş
aşağılandın beter
yüreğinden eleyiş

içlendiğinde kuşku

tüm
umut
yürekler
bir arada
bekleyecekse
gün ışığın süzüp

kül suyuna yunduğu
deterjana buladın
gül suyuna sunduğu
cine cana doladın

elinde yetiştirdin

im izleriyle
tekerlendi silindi
güz yüzleriyle
yuvarlandı yolundu

güneş değince

gözünün içine bakıp
söylediğin yalanları
dere kıyısından akıp
peylediğin kalanları

pes doğrusu dedirtene

gözleminlesin
konuğa hoş gelişin
sıcaklığında
umduğunla buluşun

yardan aşağı

gözü pek mi olur ilk çıkışında
yüreğini geçen ırmaklarla ak
ereğini seçen kırmaklarla yak
söz yığılır dolar son yıkışında

candır patlayışı uç tomurcuğa

direnç yükü damla damıtılınca
gözü yolda kalmaz yamatılınca

toplama zamanı geldi geçiyor
her sabaha gonca güller açıyor
geceye doyurup koku saçıyor

içimde yangı
ay ışığından sarı
ıslar suları

arpa boyu yol
sonundayım beklerken
inci dökerken