Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

suyunda bulandı durulacak mı
huyunda dolandı burulacak mı

yanıp ateşinde sönerse bir gün
gürlüğe dönermiş dirilik sürgün
sokağına doğru iz süpürdüğün

hangi bağlama
yazdı güzdü derken
arar ezgiyi
dudaklarda dökülen

garip hüzzamla

damdan damadır
göz yaşımıza benzer
göğ(n) ümden damlar

hüzün açar gülünde
an çıtlamadan susan
sunam uçar gölünde
yan kıtlamadan tasan

sonsuzluğa çırparken

adı gizli değil ki
bileti kesilmeden
yolculuğa meyil ki
yelinde esilmeden

kuruyan gazel olur

hüznü gündemineyse
gökyüzündedir yüzün
fazla dokunma neyse
soluğunda dik düzün

ipte cambaz oynarsa

umutsuzluğa
sarılmış akşam üstü
buğusundayken
hüznüne tez dalmıştı

duru dokunuş

hüznün adıydı eylül
eylülde kapandık da
yüreği mahzun melül
sonra açılmadık da

gidenleri duyurdu

hüznündeyim hep
ararım maviliği
az dinleneyim
soluklanayım biraz

gülüşlerinde

hüznüne dola geceyi
karanlığın noktasında
üşütür müydü göceyi
kıranlığın diktasında

penceresinde öteden