Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ha varlığı ha yokluğu
urganı büker gidersen
ha darlığı ha çokluğu
döşeği söker didersen

ne güleni ne ağlayan

özlenmedik akşam mı olur daha
sorgudan boğulsa gerçeğine bak
şaha kalkar derdin bela unutup
gönül istemezse aman zorgudan

öncesin de olur sonrasında da

yakıcı bir yel eser
açtığın kapı kaçar
kirli bakışa küser
arayı neden açar
gönden günden karardıkça
güzünle birlikte sarardıkça

gündönümüne açınca
ısındı havalar birden
kurudu alında gonca
asındı havalar birden

sana yaşadığım güne

sevileri başka başka şehirlerin
geride kalan neleri varsa ayrı koy
abanır üzerimize akşamlar erken
adımızla anılsın sevi çığlığında oy

bir çocuk gülücüğü var yakamda

hazırsan son sefere
dişine kırılmadan
gidiş geldiğin yere
yaşına durulmadan

çıdamı gelmiş sona

içten coştukça sesin
akşam olur gözüme
ayaz yanığım kesin
gözler dolar üzüme

okka gibi buz sarkar

gün aşığı sevdayla
tana dikti gözünü
güneş nereye ise
o da oralara doğrulup
o ana döktü yüzünü

soluduğunda
sesi omuzlayandı
cılız ve korkak
yüreği özleyendi

kalkışmadaydı

alıp götürdü seni
geceye düştüğünde
haberin oldu yeni
acıya taştığında

kara dalga gözlerin