Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yıldızlar üzülmüştü
unuttuğumu sandı
köşeye büzülmüştü
unuttuğumu sandı

ağlayamadım sana

unuttuğuna sayıl bir damlacıcık suyu
ayakları taşımak ağırlığından yüktür
şaşırıp kalacaksın bakınca tuttuğuna
büyüktür her anına saygısı sevgisine

gecesinde eriyen sabahın uykusuna

nokta gibiydi
çığlık içindeki im
esrir dibiydi
soluyanındaki kim

yanarına kar

unuttuğun yerinde
şiir içindeyim yor
esinlerin derinde
beni bile zorluyor

söğüdün gölgesine

usandıkça gelmez misin
umudum yolda beklerim
ısındıkça salmaz mısın
umudum dalda beklerim

kül olayım savrulayım

kar
yağar
geceye
sessizliğin
yeline dolar
sarılıp örtüme

açamadan soldurulan
nar çiçeğindeydi sevdamız
sevgilim
düşümüzün yanındaydı

yalayan bir ayaz

canı olsa da olmasa
kanasa damarı kalır
anı şanı kaybolmasa
umudu umarı kalır

gereni tuzunda mıdır

Umuduna Şevile

birazcık daha
karayazını akla
ha gayret aha
biraz daha çabala

kuş
başın
içinden
kanadına
yürek çırpına
kararır geceden