Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

eşdeğerde değil ki sevdiğim dediği söz
öpücüktür kadife ellerden yumuşacık
tenine köz değmişe ciğerde sımsıcacık
özlemenin bedeli ödersen yaşında göz

ansızın çıkagelir nedensiz oluşunda

uykusuz geçen
geceleri uygunsuz
başkayı seçen
hesap soranı da yok

yudum uyudum

eşeğin gölgesine
öteden anırıyor
gözleriyle sesine
gölgeden kanırıyor
.
ekinler deste olmuş

Farfarlamadan geçer
Yuvarlamadan açar
Güneşte kuruyunca
Borsa malını geçer
.
Hayvanın düşürdüğü

Dağında odunu yok
Çuvalında unu yok
Neylesin fakir olan
Sobada kokanı yok

Harman yeri gezdin mi

çocukluğuma
daldıkça hani uçan
elinden kaçan

kocaman zaman
kulaçlarında artık

elinde özlem durur
ah tuttuğun kalacak
ermeyince kudurur
ya yuttuğun salacak

çilesine sür

kuluna sunmuş
esin dolu seviye
uyandır devi
güzellik biteviye

damarında duy

göze değen ilk ışık
eline düşen kaşık
eli ne derse desin
yolda aşındı eşik

yol tanınır izinden

yılların ardından kalan
elinden tutup sarılmaz
derdini derdinden alan
elinden kutup yarılmaz

ahine zaman dursaydı