Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sular çeker denize
delirmiş gibi sakar
rengi döker bensize
gelirmiş gibi bakar

büyüyende yalında

dal başında bülbüller
ötsün sevgiyle yare
sevda ilinde güller
bitsin sevgiyle yare

delicesine dönsün

derince bakış
süremler aynı renkte
dilinde sözcük
barışa mıydı solup

uzakta soldun

dağların başından dumanı sisi
doruğunda kaya kartal gibidir
bulutlar dağlamış yamanı isi
soruğunda aya bir pal gibidir

gölüme gölümsün maviliğinde

dağların yeli
yamaçlardan esince
gelincik bile
kafa tutar kesince

tutuldu dalı

dağların yokuşunda
umarsız sevda yüküm
gökyüzünün kuşunda
kanatsız iki büküm

içimde kaynar özüm

karanlıklarda yudu
yüzünü kim bilir
kaçıncı sevdaya uyudu
kaçıncı sevdaya doğdu tenden

karaladığı onca şiirlerde

ayarı kaçık zaman içinde aksayan yan
içinde savrulan yel üşüten buzlar kesen
toprağından karışan anılarından esen
kesilen horoz sesin erincin dağılmayan

durmaya çalışırken arsızca kaçan anın

kolay da değil
ezgilenmeye uğraş
elinde meyil
sazına iyi çalış
derdimizi de
giderimizi söyle

tende kalınca tuzu
çeker dese vantuzu
daha dünkü çocuğun
yaşa geçince otuzu

acından öte kaçma