Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

güzellik bilmediğin
yakıcı bakışında
belli sevilmediği
sıkıcı yakışında

bir başkaca gülüşü

düşten gerçeğe
düşmenin tam zamanı
sevgiye dolu
bakışların harmanı

bilinebilse

günle doğrul işine
güneşi terle çıkar
tüne eğril düşüne
seni karanlık yıkar

buzlandı dargınlığın

karanfilin ölümü
yaprağına eskime
görülmez mi ilamı
toprağına aşkıma

inanılası gözlem

düş
gibi
gidişi
bilinirdi
düş silinirdi
yara dilinirdi

sevgiden ar edince
dost bağını yoldurur
ellerden yar edince
düşmanı da güldürür

bıkılmayan sevda mı

simli gelenler
gümüş zamanlarıyla
madalyasında
kahramanlığı yazan

uzandılarsa

güneşi içe sokup çıkaran kim
güzün rengine doymuşçasına
tutuşkunca kızarıp sararırken
alkımlanınca kelebekler uçsun
gelinciklere papatyalar doysun

boşuna mı sustuğu
hiç söylenmeyeceği
acısından kustuğu
naz eğlenmeyeceği

durmadan çatıştığı

güz geldi yapraklar iner
bir kaç gün sürmeden
özleminde hoyrat yeli
kavurur çevirir sanki

iner mi daldan aşağıya