Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

her sevide
sevgiliye yazılan
her şiirde
parmak izlerim olmalı

saçlarına dolarken

yüreğim atıyordu
nece sevgiler varsa
düşerken katıyordu
ayaz gece donarsa

çığlığındaydı zaman

elde kalana baktım
gülücüksüz cüzüne
duluğundaki aktım
kırağından düzüne

solmuş geçen yılına

üf deseniz uçacak
eksiğine kalmayın
bahar dalı açacak
eksiğine çalmayın

tuzak değil aleni

sevgilim kalkınca bir bak
tutuşturdun yüreğim yak
eksiğin ne başkasından
ırmaklaşıp yüreğe ak

sev gerçeği buluncaya

yediveren gülüm benim
dibinde nem eksilmesin
özümdesin ölüm benim
tende önem eksilmesin

var mıyım can varlığına

yorgunluğunda gece
duldasında yüreğim
düşümde küldü ece
sevdasında esridim

yük

ekşir başına oynar
engebesinden dinse
yoksa aşına kaynar
kan tepesinden sinse

elinde bıçak çentik

saysan çaldığı yılı
saçından tel sayılı
fazlasını bilemem
öncesinden kayılı

sonram sarı keçili

yarayı deştin neden
sancılı düştü beden
kimdi terk edip giden
fazla yaralamadan

unutur mu sanırsın