Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gözü değdi dilim lâl
kirpiklerin cana batan yonga
tine çakılı mıh
apışıp kaldım
balmumu heykele dönüp

durulasın eğil değdiğinleysen
alışkanlığınla vazgeçemezsin
burulasın değil eğdiğinleysen
çalışkanlığınla vazgeçemezsin

yılları geçmişse eyvah edersin

vurdum sazın teline
kimler karalar bağlar
saldım seher yeline
seslenir verir dağlar

çıkmaz yollara daldım

yalancının yüzüne
vurduysa şamarını
yüzsüzünün özüne
vurduysa şamarını

doğrusunu bilmeze

coşkun bir sevi yakar
duygun dalgalanırken
korda yanardağ akar
doygun salgılanırken

atından inmez dağda

vurgun yemiş aşikar
çıplak dokunuşunda
kaçışından pişekâr
şaplak okunuşunda

yelde avuçta sığmaz

gecenin geç anında
uyku tünek yoksa
astım sıkıştırıyorsa
gözlerimde gör acısını günün

dök ortaya derdini

yağmur yağıyor
şehrimde ortalık toz
ölüm külleri
kanlı kılıf fikirde
börtü böcek zikirde

dağlarına koşarak sana kadar ulaştım
sürtüldükçe burnuna olası kara taştan
fitilinden söktüğüm bulansın çaylarına
baştan başa yollara kimler için dolaştı

soluğun soluğuma değdiğinde görecek

göz kanıyor
pınarım yanıyor
güz sancılanırken

dokunma sakın
yakıyor içimi us