Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bir
sevda
kelebek
kanadında
parmak ucuna
değiveren şeydir

yazılan adın silinmiş
göreceğin ardı yakın
zor olasılık bilinmiş
ayrılık öpüşün takın

dar çevren dilinişine

geçti murat almadan
bir şey anlayamadı
denize şıp dalmadan
bir şey anlayamadı

boşuna mıdır hayat

bir türkü söyle
damardan girip söyle
al karanfile
yüreğine doladur

bir türkü söyle

gece çığlığı düşmüş
güllerin üstüne
damlacıklarıyla
deniz fenerine bakan
gözlerinde sancı gibi
indi yüreğine

bir tamu kaynar içte
bin kamu kaynar dışta
gül kızıllığa açta
kül toprağa yatışta

uykuya belediğin gece
yokuşa tırmanan zor
bir tabloda kapalı göz
bir tıkla açılan koca kapı
fesleğene büründüğün koku
saçların karasında yok oldu

sevdayı kanlıca yaşla ıslayıp
bir solukluk sevi uğruna düşme
kirli ellerinde taşa toslayıp
bir solukluk sevi uğruna düşme

düşümden uzak dur terkedip gittin

bir şeycik yapamamış yılgılardan katlanır
yalnızlığından aşkar sardı yalçın kayalar
dalından kopamamış kılgılardan çatlanır
var mı dahası kuşkun yolda kaldı yayalar

dağından kaval sesi düşünmeye geçince

kendimi sende
unutmuşum nedense
ardıma baktım
aralık beyazında

gelip çatınca