Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yandı içim köz gibi
sensiz yatamaz mıyım
hem ne biçim söz gibi
sensiz tutamaz mıyım

işve cilve edalı

ızdıraplı gecemde
tek tesellim sen oldun
pıtıraklı hecemde
akan selim sen oldun

sevdiğinden ayrılmak

dile dolanmış
ilk yaz uğultusunda
gözleri

karşılıksız
dizeler dökülse dudaklarımda

gönül evrenimin tadı
sensiz yazılmıyor canım
gün yanındayım muradı
sensiz kazılmıyor canım

adın dilimdedir hecem

yürekte özlem tükenmez
sensizliğe gömüldüm
yağmurlarda yıkanmaz
sensizliğe gömüldüm

yaslı umudum dağım

yine karanlık akşamla çöken
parıldayan yıldızlar gök kandilinde
pırpırlanıp pırıl pırıl göz kırparken
içimde zenginliği özlemin sevilmenin

olmuyor gece gündüz sensizliğinde

tokatlayıp savurma
sensizliğe yetiyor
sakatlayıp kavurma
sensizliğe yetiyor

gözümle bak dünyaya

yağan yağmurda
seninle olmak isterdim
nemlenirdi tenim
üstümü değiştirsem de

gel şu atışları dinle

düştüğüne gördüğü
yitirilmişim senlik
benliğine sorduğu
bitirilmişim senlik

gülen yüzünle taşı

birden bire buluverdim
senli kendimde yeniden
aydınlıktan doluverdim
senli kendimde yeniden

sahra çöldüm güneyine